04 February 2011

വീക്ഷണം

വിരിഞ്ഞ പുലരിയും പാടുന്നു,
വിരഹത്തിൻ സംഗീതം
അകലെ
കാറ്റിന്റെ മർമ്മരം,
അരയാലിലകളാടുന്നു.
ഗന്ധർവ വീണയിൽ
സ്വരങ്ങൾ നെയ്തുപാടുന്നു.
എല്ലാം മരീ‍ചികയാണിന്ന്,
അത്രമാത്രം!
സ്നേഹമുള്ള ഹൃദയങ്ങളെപ്പോലെ,
വിങ്ങുന്ന മാനസങ്ങളെപ്പോലെ,
അന്യനുവേണ്ടി ജീവിച്ചിരുന്ന
ഗാന്ധിയെപ്പോലെ,
ഇനിയും നല്ലതൊന്നുദാഹരിയ്ക്കാൻ
പാവം ഭൂമിയ്ക്കാവില്ല.
എല്ലാം പൊയ്പ്പോയി.
സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന, വിരഹിയ്ക്കുന്ന
പ്രിയ പ്രണയിതാക്കളില്ല
വയലേലകൾ കടന്നൊഴുകുന്ന
നീർചാലുകളില്ല,
നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളില്ല,
സുവർണ്ണകിനാക്കളില്ല.
ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന
കിരാതജീവിതം മാ‍ത്രം ബാക്കി!
ചോരക്കൊതി പൂണ്ട ഒരുപറ്റം ചെന്നായ്ക്കൾ,
പകർച്ചവ്യാധിപോലെ പടരുന്ന
വൈരുധ്യം.
തകർന്ന ബന്ധങ്ങൾ,
മറന്ന സൌഹൃദങ്ങൾ...
ഇനിയൊരിയ്ക്കലും
സ്നേഹം വറ്റാത്ത,
കണ്ണീരില്ലാത്ത,
പിതാവിന്റെ തിരുരൂപം പുൽകുന്ന
മാലാഖമാർ വിഹരിയ്ക്കുന്ന
ഒരു ലോകം,
ഒരു ജീവിതം,
സ്വപ്നം കാണാനാകില്ലേ...
സൌകുമാര്യങ്ങളിലുഴറാത്ത
മണ്ണിന്റെ മക്കളേ,
മത്സരം മറന്ന്,
പരസ്പരം സ്നേഹിച്ച്
നമുക്കൊന്നിച്ച് കൈകോർക്കാം
പച്ചമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം നുകർന്ന്
ചുറ്റുമുള്ള പച്ചപ്പുകണ്ട്
നമുക്ക് ജീവിയ്ക്കാം.
സമ്പത്തിനേക്കാളും
ഔന്നത്യത്തേക്കാളും
നമുക്ക് വിലപ്പെട്ടതാവണം
ഈ മണ്ണും മനസ്സും.
സമാധാനം കാംക്ഷിയ്ക്കുക,
സന്തോഷം ദാനം ചെയ്യുക.
ഇനി അതിലേയ്ക്കാകട്ടെ
നാം വെട്ടിത്തെളിയ്ക്കുന്ന
ഓരോ വഴികളും...



(ഒരു സുഹൃത്ത് 'കാവ്യ'യുടെ വരികൾ)

8 comments:

  1. നന്നായിരിക്കുന്നു.........പക്ഷെ ഓര്‍ക്കുക പുലരികള്‍ ഇനിയും ബാക്കി.

    ReplyDelete
  2. i loved it go forward man......................

    ReplyDelete
  3. വെറും ഒരു സ്വപ്നം മാത്രം, എങ്കിലും കണ്ണ് തുറക്കട്ടെ എല്ലാവരുടെയും ,

    ReplyDelete
  4. നല്ല വരികള്‍ . ഇനിയും എഴുതുക

    ReplyDelete
  5. JITHU,
    virasarajan,
    അനീസ,
    Salam

    അഭിപ്രായങ്ങൾ നൽകിയവർക്കും ഇതുവഴി കടന്നുപോയവർക്കും കൃതജ്ഞതയുടെ പൂച്ചെണ്ടുകൾ...

    ReplyDelete
  6. അതേ, മത്സരം മറന്ന്, പരസ്പരം സ്നേഹിച്ച്, നമുക്കിനി കൈ കോര്‍ക്കാം

    ReplyDelete
  7. സൌകുമാര്യങ്ങളിലുഴറാത്ത
    മണ്ണിന്റെ മക്കളേ,
    മത്സരം മറന്ന്,
    പരസ്പരം സ്നേഹിച്ച്
    നമുക്കൊന്നിച്ച് കൈകോർക്കാം
    പച്ചമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം നുകർന്ന്
    ചുറ്റുമുള്ള പച്ചപ്പുകണ്ട്
    നമുക്ക് ജീവിയ്ക്കാം.

    ReplyDelete